Wraz z bliźniaczym Piłsudskim , Batory został zbudowany  w 1936 roku we włoskiej stoczni w Monfalcone. Imię dla statku stało się przedmiotem dyskusji: ze strony Polonii amerykańskiej padła propozycja "Paderewski", armator natomiast preferował "Kościuszko". Ostatecznie wybrano nazwę Batory.

W swój pierwszy rejs ruszył 21 kwietnia 1936 roku z wycieczką po trasie Wenecja - Dubrownik - Barcelona - Casablanca - Funchal - Lizbona - Londyn - Kanał Kiloński - Gdynia. 17 maja w Gdyni nastąpiło uroczyste podniesienie bandery, a dzień później Batory ruszył w dziewiczą podróż do Nowego Jorku pod dowództwem kpt. Eustazego Borkowskiego. Do wybuchu II wojny światowej pływał na trasie Gdynia - Kopenhaga - Nowy Jork - Halifax.

Po wojnie, 13 lipca 1945 roku podpisano umowę z brytyjskim Ministry of War Transport dotyczącą dzierżawy Batorego na zasadach "bare boat charter" i dwa dni później opuszczono polską banderę.

W kwietniu 1946 roku został zwrócony Gdynia - Ameryka Liniom Żeglugowym S.A., po czym skierowano go do rekonwersji na statek pasażerski. 30 kwietnia 1947 roku, po raz pierwszy po wojnie, wrócił do Gdyni.

Po odbyciu licznych rejsów, od 1 lipca 1969 roku, pełnił funkcję hulku hotelowego w Gdyni, a jego właścicielem zostało Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku. W grudniu 1970 roku wobec nieopłacalności dalszej eksploatacji jako pływający hotel został zwrócony Polskim Liniom Oceanicznym.

Po prawie dwóch latach "pobytu na emeryturze", 11 marca 1971 roku sprzedano go na złom do stoczni złomowej Yau Wing Metal Junk w Hongkongu. 30 marca wyszedł w swój ostatni rejs, do stoczni złomowej, gdzie zawinął 11 maja. 26 maja nastąpiło osadzenie statku na dnie, a 2 czerwca nastąpiło opuszczenie bandery.

W swojej morskiej karierze Batory odbył 222 rejsy liniowe, przewożąc ponad 270 tysięcy pasażerów, w 59 wojennych podróżach przewiózł dalsze około 120 tysięcy, wówczas  jako transportowiec i przebył około 75 rejsów wycieczkowych przewożąc około 30 tysięcy pasażerów.

Źródło opracowania:
Wikipedia